امروزه با وجود تغییرات عمیق در سبک زندگی، بسیاری از انسان‌ها در برخورد با مسائل مختلف فاقد توانایی‌های لازم و به اصطلاح مهارت‌های اساسی بوده و به همین سبب در مواجهه با مسائل و مشکلات زندگی روزمره و مقتضیات آن آسیب پذیر می‌شوند. با توجه به رشد بسیار سریع علم و دانش در دنیای کنونی، انسان نیازمند سازگاری با این سرعت روز افزون است و چون نمی تواند از آسیب‌های این سرعت و پیشرفت به دور باشد، باید راه‌های مقابله با آن را بیاموزد. انتظار می‌رود انسان امروزی با توان و پتانسیل‌ بالاتری با مسائل برخورد نماید و با اطلاعاتی که در زمینه‌های مختلف دریافت می‌کند، به طور موثر و کارآمدی در جهت حل مشکلات خود گام بر دارد. این امر مستلزم داشتن مهارت‌های زندگی است. این مهارت‌ها به ما کمک می‌کند تا با مشکلات زندگی به شیوه موثر و مثبتی برخورد نموده و به موفقیت‌هایی نائل آییم. بنابراین مهارت‌های زندگی و آموزش موفق آن به افراد، یکی از عوامل عمده گسترش بهداشت روانی در جامعه است.

مهارت‌های زندگی توانایی‌هایی هستند که موجب رفتار مثبت و سازگارانه فرد و نیز مقابله موثر او با چالش‌ها و نیازهای زندگی روزمره می‌شوند. از دیدگاه این سازمان، مهارت‌های زندگی همچون سواد خواندن و نوشتن برای هر فرد است. همانگونه که سواد خواندن و نوشتن از ضروریات زندگی امروزی است، برخورداری از مهارت تصمیم‌گیری، مدیریت هیجانات و احساسات، حل مساله، تفکر خلاق و انتقادی، توانایی برقراری ارتباط موثر، توانایی نه گفتن و جرات ورزی و سایر مهارت‌ها برای زندگی در این عصر اجتناب ناپذیر است. افرادی که فاقد چنین مهارت‌هایی هستند، قادر نخواهند بود با چالش‌های روزانه به شکل سالمی برخورد کنند و نسبت به حوادث و مشکلات زندگی به شدت آسیب پذیر خواهند بود.

سازمان جهانی بهداشت (WHO)

خانه مهارت زندگی با توجه به مهارت‌های دهگانه سازمان جهانی بهداشت، شیوه‌ نوین اجرا و یادگیری برای مهارت‌های زندگی بر اساس فرهنگ ایران را طراحی کرده است که به منظور رشد قابلیت‏های افراد بر روی مهارت‏های پرورشی مفید و سازنده تمرکز دارد. این برنامه علمی و جامع، به فراگیران کمک می‌کند که استعداد و مهارت¬های فردی، اجتماعی و شغلی خود را کشف کنند تا بتوانند با تکیه بر آنها برای انتخاب هدف¬های فردی، تحصیلی، شغلی و اجتماعی، مسیرهای مطمئن¬تری را برگزینند تا به زندگی پربار و رضایت‏بخشی دست پیدا کنند.
این طرح، شیوه «آموزش از طریق عمل کردن» را در تمامی مراحل آموزش و یادگیری مدنظر دارد و و به افراد کمک می‌کند تا کمتر مورد تهاجم چالش¬های روزمره اجتماعی و شغلی واقع شوند و یا حداقل بتوانند در این مواقع تصمیمات و عکس العمل¬های مناسب اتخاذ کنند.
هدف طرح این است که انعطاف¬پذیری، اصول شهروندی، مهارت رهبری، مسئولیت فردی و جمعی و زندگی سالم را از طریق برنامه‌های آموزش تجربی پرورش دهد تا هم خودشان و هم جامعه را از آسیب‌های روانی ـ اجتماعی حفظ کرده و سطح بهداشت روانی خویش و جامعه را ارتقاء بخشند. همچنین همزمان با بهینه¬سازی عملکرد افراد در خانواده، محل تحصیل، محل اشتغال و جامعه، علاوه بر رسیدن به آرامش و تعادل در زندگی فردی و اجتماعی، از طریق ساختن، اجرا کردن و انجام دادن، به افراد فرصت یادگیری داده و به آنها کمک می¬کند تا قابلیت¬های خود را برای زندگی کشف کنند و به کار ببندند.

من با من

شامل مهارت‌هایی است که به درون افراد و توانمندی‌های شخصی و فردی آنها می‌پردازد.

1. سلامت فردی و الگوی زندگی سالم : افزایش دانش و اطلاعات فردی خویش برای خلق آینده‌ای بهتر و روشن‌تر از قبیل تغذیه‌ی سالم، ورزش، آرامش
2. پیشگیری از بیماری‌ها : پیش بینی و مراقبت از بدن در برابرتنش‌ها و بیماریهایی که دائما بدن انسان را تهدید می‌کند.
3. مراقبت شخصی : مراقبت از خویش در برابر خطرات، ریسک‌ها و عوامل مخرب. اینکه از لحاظ روانی و فیزیکی مراقب خود باشیم.
4. مدیریت استرس : هدایت و کنترل کردن استرس و تنش‌ها در موقعیت‌های مختلف و چالش‌های زندگی.
5. تاب آوری: فرد قادر باشد از پس دشواری‌ها و ناملایمات، زندگی خود را بازیابی کند وبا تغییرات منطبق و منعطف بوده و قدرت برخورد با چالش های زندگی را داشته باشد.
6. مدیریت هیجان: فرد قادر باشد احساسات خود را به صورت درست وسالم در محیط خوانوادگی و کاری خویش ابراز کند.
7. خودانگیزی: فرد توانایی آن را داشته باشد که در راه رسیدن به هدفش انگیزه‌ی لازم و کافی را حفظ کند و خود را همیشه در حالت انگیخته و متوازن نگاه دارد.
8. مسئولیت پذیری فردی: خود مراقبتی و تعیین حد و مرزهای سالم و قدرت انتخاب بین درست و نادرست
9. خود نظمی : خود کنترل‌گری و ارزش گذاری به خویش، توانایی تشخیص گزاره‌ی درست از غلط، تشخیص اولویت‌ها و کنترل خویش پیش از رفتارهای مضر و تخریب گر
10. عزت نفس: احترام به خویشتن به عنوان موجودی انسانی، ارزش نهادن به خود و توانایی پذیرش و کنار آمدن و رشد خویش
11. شخصیت: منش فردی، اخلاقیات و درونیات و قدرت تمام فردی شخص است که به او خط مشی و یکپارچگی می‌دهد و فرد یک اصول اخلاقی و فردی برای خویش دارد.

من با ما

به روابط فرد و مهارت‌های اجتماعی و ارتباطی می‌پردازد.

1. کار تیمی : کار کردن با یک یا دونفر برای هدفی معین و هر یک از افراد بخشی از کار را بدست گیرند.
2. تلاش همگانی تیمی : برای هدفی خاص و معین در تیم و گروهی مشخص همیاری و همکاری کردن.
3. تعاون و همیاری : برای هدف یا منفعت معین با یکدیگر همکاری کردن.
4. مشارکت در کار خیر : بدون دریافت هزینه و تضمین، وقت و انرژی خود را رایگان در خدمت جامعه‌ی خود قرار دادن.
5. نگرانی برای دیگران : فرد دغدغه‌ی آینده و پیشرفت و تکامل دیگران را داشته باشد.
6. رابطه ی موثر و مغذی : داشتن یک یا دونفر دوست و همراه که در شرایط سخت همراه و مراقب باشد.
7. همدلی : در برابر احساسات و موقعیت و وجود دیگران حساس و مراقب بودن.
8. شریک شدن : قدرت همکاری و همیاری با دیگران در راه رسیدن به اهداف
9. رهبری: کمک کردن به تیم در راه رسیدن به اهداف از طریق تاثیر شخصی و خودانگیختگی و انتقال آن به تیم و سازماندهی تیم
10. ارتباط موثر فردی و گروهی : تعاملات فکری، اطلاعاتی و رفتاری که بین افراد صورت می‌گیرد و فرد می‌آموزد چگونه پیام بفرستد و چگونه آن‌ها را پردازش کرده و سپس آنها را دریافت کند. به علاوه تعاملات به نحوه‌ی زبان بدن و بیان ما مرتبط است.
11. مهارت‌های اجتماعی : افراد با مهارت به نحو احسن و پسندیده‌ای با دیگران ارتباط موثر ایجاد می‌کنند. شیوه‌ای که مورد پسند افراد و جامعه می‌باشد.
12. حل اختلاف و مدیریت تعارض: به کارگیری راهی خلاقانه (غیر تخریبگر) برای برای حل تعارضات به شیوه‌ای سالم بین دو یا چند نفر
13. پذیرش تفاوت : پذیرفتن اختلافات و تفاوتهایی که هر فرد را منحصر به فرد می‌سازد و از دیگران متمایز می‌کند.

من با محیط

فرد را در جهت شهروندی و انسانی مسئولیت پذیر نسبت به کشور و دنیا سوق می‌دهد.

1. استفاده خردمندانه از منابع: قضاوت صحیح و دور از تعصب، مسئولیت پذیری، اولویت بندی اهداف
2. مهارت‌های کسب و کار: توانایی کسب مهارت به عنوان کارمند و کارفرما و داشتن شغل
3. شهروند مسئولیت پذیر بودن: نشان دادن عشق، حسن نیت و خیرخواهی در راستای حقوق، امتیازات و رشد جامعه به عنوان شهروندی موثر و مفید
4. یادگیری در بستر خدمات اجتماعی: به دست آوردن مهارت و تجربه از طریق مشارکت فعال در آموزش تجربه محور وبرنامه ریزی شده، که نیازهای جامعه را در نظر میگیرد و آموزش را با زندگی واقعی تلفیق می‌کند.

من با مسیر

شامل مهارت‌هایی می شود که در محیط کار و پیشرفت‌های تحصیلی و کاری فرد لازم است .

1. برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی: طراحی راه و روشی خلاقانه برای به پایان رسانیدن اهداف در زمان مقرر و معین
2. مشاهده و ثبت اطلاعات: اطلاعات مفید و ضروری خصوصا در موضوعی مشخص همواره حفظ و نگهداری شود.
3. هدف گذاری: برنامه ریزی بر روی هدف و موضوعی مشخص
4. تفکر نقادانه: راهکارهای موثر برای تحلیل کردن، مقایسه کردن، دلیل آوردن و تمرکز بر تصمیم گیری به موقع و درست، همچنین فرد بتواند آموخته‌های گذشته را با آموخته‌های جدید ترکیب کرده و نتیجه‌ی بهتری بگیرد .
5. حل مساله: فرد واضح و شفاف بتواند مسئله و مشکلات را شناسایی کند و راه حل اساسی و درست برای آن ارائه کند.
6. تصمیم گیری: فرد قادر باشد بین چندین انتخاب، بهترین را انتخاب کند.
7. چگونه آموختن: فرد قادر باشد اطلاعات را به دست آورده، ارزیابی کرده و بکار ببرد. (فهمیدن متد و مهارت‌های یادگیری)